Vertrouwen is een groot onderdeel van geloof. Geloof is geloven dat God echt en aanwezig en groot is, maar vertrouwen is geloven dat Hij ons nooit alleen laat, wat er ook gebeurt of hoe we ons voelen, en niet proberen om de teugels in eigen handen te nemen. Het kan beangstigend zijn, denkend aan alle dingen waar we niks aan kunnen doen, het is dan dus geruststellend dat God zorg draagt voor alles. We zouden dus moeten loslaten en erop vertrouwen dat God voor alles zorgt.
Waarom is dat dan zo lastig?
We zijn ontworpen om vragen te stellen. “Waarom? Hoe werkt dat dan? Wat zal er gebeuren? Wanneer?” We vinden het fijn om plannen, doelen en keuzes te hebben. We zitten op een schaal van “control freak” tot gemakkelijk, hoewel zelfs de meest ontspannen persoon zijn limieten heeft aan hoe weinig controle ze kunnen tolereren. Dus als God ons vraagt om een stap voorwaarts in het duister te zetten zonder uitleg of langetermijnvisie, is dat beangstigend. Maar als we die stap zetten is dat vertrouwen.
We kunnen vertrouwen vergelijken met een geblinddoekte oefening. Als je geblinddoekt bent en je een aangewezen gids hebt om jou door een route met obstakels te helpen, zou je met je voeten de grond aftasten en elke stap in twijfel trekken terwijl de gids jou meeneemt. Maar vertrouwen zou neerkomen op de gids stap voor stap volgen, luisteren naar hun stem, en hun instructies opvolgen. Naarmate het vertrouwen groeit, nemen de instructies van de gids af. In plaats van jou bij elke stap te helpen, komen de instructies alleen als er een nieuwe richting genomen moet worden of als je afdwaalt. Je kan blijven voortbewegen, je pad vervolgend, totdat je iets anders hoort.
Vertrouwen is geen les die we eenmalig kunnen leren om vervolgens weer door te gaan, het is het continu blijven groeien in onze relatie met God. We kunnen niet leren als we constant met God worstelen en alles in twijfel trekken. Uiteindelijk moeten we beginnen met wandelen en Zijn leiding volgen, en Hij zal ons laten zien dat Hij er nog steeds is, en nog steeds de controle heeft. Het is niet altijd makkelijk, maar de beste dingen zijn de dingen die het waard zijn om voor te vechten.
God verdient absoluut ons vertrouwen. We zien ontelbare voorbeelden in de Bijbel waar Hij zorgt voor Zijn mensen en voorziet op manieren die wij niet verwachten. Als eerste hadden Zijn mensen geloof en vertrouwen in Hem nodig. Het was het moment dat ze Hem vergaten dat alles uit elkaar viel. God won opnieuw en opnieuw gevechten en veroverde land voor de Israëlieten, hoewel legers als eerste wel naar de frontlinies moesten gaan. En God zal ook bewijzen dat we Hem kunnen vertrouwen in ons eigen leven. We hoeven alleen de mogelijkheden die Hij ons geeft aan te pakken en Zijn leiding te volgen, zelfs als dat beangstigend is. Zeker als dat beangstigend is.
Het niet overhandigen van onze levens aan God of Hem niet vertrouwen is proberen in je eentje te verhuizen – óf om te bewijzen dat je geen hulp nodig hebt óf uit angst dat iemand anders het verpest. Hoe dan ook, meubels zijn zwaar en onhandig en vaak een taak voor ten minste twee personen. Een tafel beschadigt de vloer als je hem duwt en trekt naar de deur, en een tafel is bijna net zo moeilijk door een deur te krijgen als een bank. Je laat waarschijnlijk de ladekast van de trap vallen en je creëert een gat in de muur, en misschien val je zelf ook mee naar beneden. En dan moet het ook nog de verhuiswagen in. En uit de verhuiswagen. En je nieuwe huis in.
Nu heb je een beschadigde vloer, een gat in de muur, en een gebroken arm. Je bent er slechter aan toe dan dat je aan het begin was, en je realiseert je wat je vanaf het begin had moeten weten: Je hebt hulp nodig.
In je eentje verhuizen is iets wat we nooit zouden moeten willen doen. Door het leven gaan zonder te leunen op God is moeilijk, en onnodig.
Ik zeg nu niet dat we helemaal niets zelf moeten doen en geloven dat het allemaal goed komt. We kunnen niet onze baan opzeggen en verwachten dat God ons laat wonen in een villa. We moeten nog steeds onze eigen verantwoordelijkheid nemen, maar we mogen vertrouwen dat God ons er doorheen helpt en ons draagt wanneer wij zelf niet door kunnen gaan.
In Deuteronomium 31:8 staat: “De HEER zelf gaat voor je uit, Hij zal je bijstaan en geen moment van je zijde wijken. Wees niet bang en laat je door niets ontmoedigen.”
Misschien is dit een vers dat je al jaren kent, een van de dingen die je al zo vaak gehoord hebt dat het zijn betekenis is kwijtgeraakt. Of misschien is dit de eerste keer dat je dit leest. Hoe dan ook, je zou het vers nog eens moeten lezen. Focus je op de woorden en laat hun betekenis tot je doordringen. God belooft altijd bij ons te zijn. Hij zal ons nooit verlaten of ons Zijn rug toekeren, en daarom hoeven we nergens bang voor te zijn. Dit betekent niet dat alles in het leven koek en ei is. Lastige dingen zullen gebeuren, het leven kan beangstigend zijn. God belooft ons niet tegen alle slechte dingen in deze wereld te beschermen; Hij belooft naast ons te staan en ons te helpen wanneer we deze dingen trotseren.
Er is een verhaal – oorspronkelijk een gedicht – over een man die met God over het strand wandelt. Hij kijkt terug op zijn leven en de voetstappen achter hem, soms ziet hij één paar voetstappen en soms twee paar. Hij zag dat momenten wanneer hij maar één paar zag, momenten waren dat hij moeilijkheden en rouw had gehad. Hij keert zich daarom met verdriet naar de Heer en zegt: “Ik begrijp het niet. U beloofde dat U me nooit alleen zou laten, maar ik zag dat ik alleen was in tijden dat ik U het meeste nodig had.” God reageert: “Nee, Mijn kind, Ik heb je nooit alleen gelaten. Waar je maar één paar voetstappen ziet, is niet omdat je alleen was, maar omdat Ik je gedragen heb.”
Er zijn tijden dat we God niet horen spreken of Hem niet dichtbij ervaren, maar dat betekent niet dat Hij er niet is. Hij is nog steeds naast je en Hij zorgt voor ons op manieren die wij misschien niet zien. Hij heeft nog altijd de controle en Hij heeft altijd een doel met Zijn stilte. Hij is niet die vriend die nooit opneemt als je belt of niet reageert op berichtjes. God hoort ons altijd en antwoordt altijd – zelfs als het antwoord stilte is. God kan stilte op bijzondere manieren gebruiken, en Hij heeft in alles een plan. We zien het niet altijd, dus er zijn veel dingen die we niet begrijpen. Achteraf gezien begrijpen we sommige dingen, terwijl andere dingen een mysterie blijven tot we God in de hemel zien en Hem al onze vragen mogen stellen.
Het is oké om niet alles te begrijpen. En willen we daadwerkelijk God altijd kunnen begrijpen? Want, als we Hem altijd zouden kunnen begrijpen met ons simpele menselijk verstand, zou dat betekenen dat God simpel en klein is. En God is geen van beide. Hij is wonderbaarlijk en groot – en Hij staat aan onze kant.
