As we’re going through the Bible together, let’s encourage, inspire, inform and challenge one another!

Bible

Bible Staff


No Staff
Bible

Members (27)

Bible

DiscussieOnderwerp

Avatar Image

Through the Bible… Together!

doorJohannes Woudstra

Let's dialogue about our questions, frustrations, discoveries, revelations, useful information, etc. etc.

Viewing post 1 to 15 (22 total posts)
  • Let's dialogue about our questions, frustrations, discoveries, revelations, useful information, etc. etc.

  • As we're reading through Numbers I was surprised again at how early Levites get to retire. They've got some seriously good job conditions: working from 25-50 (Numbers 8:23-26)!

    From Numbers 3:39 we learn that all the male Levites of one month old and upward numbered 22,000. So, a reasonable estimation would get us at approximately 8,000-10,000 Levites between 25-50? That's a lot of Levites in the service of the tabernacle. Once they would enter Canaan they wouldn't even need to move the tabernacle anymore… And they could retire at 50!!!

    All of this can mean 3 things:
    - the Levites were a lazy tribe
    - the Israelites were expected to sin so frequently, that tons of animals needed to be taken to the tabernacle and slaughtered everyday
    - God is just the very best CEO you can ever get!

    Maybe a combination of options is possible… Anyways, these are just the foolish thought of a Saturday afternoon. What do you think?

  • Haha…interesting observation, I guess I skipped over Numbers so fast I never gave it a thought. Good reason to revisit that book with another take on it.

    Here's a thought, maybe the Levites suffered from a genetic disorder and didn't have a life span as long as other tribes. Then again I probably watch to much si-fi.

  • Yeah… I guess that is too much si-fi:-) And the Levites were healthy enough to work after 50, since they were allowed to help out their younger tribesmen after their 50th.
    It remains somewhat of a mystery for now. There probably are some better explanations for it than we've just offered:-)

    Anyways, for all those who want to get access to some online resources I can recommend the following:
    - biblicalstudies.org.uk
    - http://blog.beliefnet.com/bibleandculture/
    - bible.org … haven't really used this one myself, so I don't know what the content is like, but it does seem you can find a lot on there

  • Welcome to all those who're a member of this group already! Let's make all Heidebekers aware of it!

  • ..what about life expectancy in those days?

    Considering Jesus' days we have some figures that can be obtained from an Egyptian census during the Roman occupation: http://www.digitalegypt.ucl.ac.uk/age/roman.html
    Out of 350 males, the median age was 20-24. Only 25 people (7%) were 60 or older.
    Using the data from that table and the math at: http://mathworld.wolfram.com/LifeExpectancy.html (with a few assumptions, since I didn't know reproductive rate)
    (Source: http://profiles.yahoo.com/u/IWTDEPA6ZMFBGQWY2USVXL45YU)

    On the other hand, from Psalm 90:10 we know:
    The days of our years [are] threescore years and ten; and if by reason of strength [they be] fourscore years, yet [is] their strength labour and sorrow; for it is soon cut off, and we fly away.

    That would make 70, up to 80 years, some centuries earlier…from a poem ;-)

  • Hey Simon,

    Where did you get all these sources from!? Haha, that's awesome and very interesting. Especially the life expectancy rates from the Egyptian census. And a nice poem about Psalm 90…

    I guess life expectancy does influence the age up to which the Levites were allowed to work…. Don't know though whether it really accounts for the no. 50.

    "The Bible Knowledge Commentary – O.T." (which is a one-volume work on the whole O.T., so it's very brief about everything) just says that the command to work from 25-50 ensured that the Levites served the Lord in the prime of their lives. That sounds reasonable, although hard to really support.

  • De boeken Leviticus en Numeri horen nou niet direct tot de meest aanbevolen literatuur. Ik heb tenminste regelmatig op m’n tanden moeten bijten om er doorheen te komen. En hoe ik ook God en zijn zegen zocht, er gingen dagen, weken voorbij zonder dat ik Hem vond. Ik wist dat Hij er was, maar ik merkte er niks van.
    En toch…. Het loonde.

    Gistermorgen had ik me door Numeri 28-30 heengeworsteld en ik steunde weer ‘ns: “Heer, wat moet ik daar nou mee”, toen me opeens opviel hoe vaak de Here God zijn volk aan hun feesten herinnert. Zoek het maar ns op. Vanaf Exodus 20 komt Hij er steeds weer op terug. De twee vrolijkste feesten (het oogst- en het inzamelingsfeest, Exodus 23:16) staan zelfs in het hart van de eerste instructies die Hij aan Mozes gaf –het zgn verbondsboek, Exodus 20:22-23:33. De Here God wil kennelijk een feestend volk! Een volk van ‘eten, drinken en vrolijk zijn’, want van de offers en de ceremonieën die daarmee gepaard gingen bleef een goed deel over om smakelijk te eten en te drinken. Over een hartverheugende God gesproken!

    De zogenaamde “Wet” is dus blijkbaar niet zo donker en dreigend als het vaak wordt voorgesteld. De vreugde van feesten kon wel ns het hart ervan zijn.

  • Ha Dirk,

    Goede bijdrage aan het lezen van de "Wet". De feesten komen idd keer op keer weer aan de orde. Soms met nieuwe instructies omtrent de feesten, soms alleen "maar" een herhaling van wat eerder gezegd is. Het zal vast zo zijn dat die herhaling wijst op het belang van de feesten… En dat is idd een mooi gegeven van een hartverheugende (mooi woord!) God!

    Wat bedoelt u precies met de opmerking dat het oogst- en inzamelingsfeest in het hart van het Verbondboek staan? Literair gezien komt die instructie namelijk aardig aan het eind…

    Voor wie in verwarring is over de namen van de feesten: oogst- en inzamelingsfeest worden respectievelijk ook wel Wekenfeest – wat in Handelingen 2 "Pinksteren" wordt genoemd, omdat het de 50e dag na de 1e dag van het Feest der Ongezuurde Broden was – en Loofhuttenfeest genoemd.

  • Literair gezien wel, maar het gaat in Exodus 23:13-33, na instructies voor een aantal andere relaties in de vorige gedeeltes van het verbondsboek, over de relatie tot de HEER. Is dat niet het hart van al die andere relaties? De instructies over de feesten staan aan het begin ervan! Vandaar dat ik, misschien ietwat eigenzinnig, schreef over “het hart van het verbondsboek”.

  • Is het niet treffend hoe serieus de HEER in dit boek op de rechtspositie van vrouwen ingaat? Dat vind je behalve in de lezing van vandaag (Numeri 36:1-12) ook in hoofdstuk 5:11-31, 27:1-11 en 30:2-17. Ik weet niet of dat in die tijd gewoon was, maar ik heb de indruk dat het iets ongehoords was. Net als de houding van de Heer Jezus tegenover vrouwen in zijn tijd.
    Een bijzondere God!

  • It’s a different, different, different World (vrij naar Disneyland)

    Vreemde mensen, vreemde God
    Zij die met mij together through the Bible gaan, hebben het al gemerkt: it’s a different, different, different World, die wereld van het Oude Testament. Een wereld van goden en geesten, van engelen en demonen, en er wordt over ze verteld alsof het allemaal heel gewoon is, alsof je ze op elke straathoek kunt tegenkomen, een alledaags gebeuren.
    Different. Maar daar weten we nog wel overheen te komen. Wat moeilijker is, it’s a different, different, different World van mensen die zo anders zijn, mensen die allemaal vreemde dingen zeggen en doen. Ik heb mezelf er verschillende keren op betrapt, dat ik dacht: “Wat is dàt nou? Dat is toch niet normaal meer!”
    En niet alleen de mensen zijn vreemd, ’t is ook een wereld van een God die soms zo anders is, een God die zulke vreemde dingen zegt en doet. Ik denk alleen maar aan al dat bloed, al die doden die we tegengekomen zijn. Je loopt toch meer dan eens tegen een God op die je vreemd is, van wie je zegt: “zo ken ik God niet, zo wil ik hem ook niet kennen, ’t is een engerd, een griezel, een tiran.”
    Ja, dat kan je gebeuren. En toch, wees daar voorzichtig mee, met te zeggen: “zo wil ik hem ook niet kennen”. Je zou een heel belangrijk aspect van God kunnen missen. Als je iets van God tegenkomt dat je niet kunt plaatsen, maak er een gebed van. “Heer, zo ken ik U niet. Ik begrijp niet hoe U dat kunt zeggen of doen. Ik kan het niet rijmen met zoals ik U ken. Maar ik geef het aan U, dat U ermee in mijn leven kunt doen wat U wilt.” Het wonderlijke is: dan kan in de loop van de tijd die vreemde God je eigen worden. Je wilt Hem niet meer veranderen naar jouw beeld, maar jij verandert naar zijn beeld.

    Droog gras
    En dan zijn er ook nog die saaie stukken:
    die geslachtsregisters, een dorre opsomming van namen en leeftijden;
    die details van de tabernakel;
    al die offers, een dorre opsomming van bloed en vuur:
    al die cijfers bij de verschillende tellingen,
    “droog gras” zoals een BCC-student ns zei,
    ’t is al met al geen wonder dat deze en gene gestrand is. En ik heb diep respect voor de mensen die doorgelezen hebben, die op de een of andere manier door die moeilijkheden en saaie stukken heen gekomen zijn.

    Voor mij? Vandaag?
    Er zit nog een addertje onder het gras. Bewust of onbewust lezen wij de bijbel met de vraag:
    Wat betekent het voor mij? Wat betekent het vandaag? En dan lees je hele stukken, waarbij je denkt: “wat moet ik dáár nu mee? Wat moet ik in vredesnaam daar nú mee?” Daar lees je zo’n boek Leviticus, dan komt zo’n vraag toch wel heel sterk bij je op. Net als bij hele stukken in Numeri.
    Eigenlijk is dat niet verwonderlijk. Want de bijbel is niet in de eerste plaats aan ons geschreven. Dat is één van eerste lessen die je in SBS leert. De bijbel is gericht aan mensen in een heel andere tijd, een heel andere cultuur, met een heel andere taal, mensen dus met heel andere gewoontes. Die wisten precies wat bijv. al dat bloed, die rituelen en ceremoniën in Leviticus betekenden. Ze konden het tenminste uit de eerste hand weten, want als het goed was, had vader of moeder of de priester ze dat uitgelegd. Wij moeten daarnaar zoeken. En dat maakt bijbellezen er niet altijd makkelijker op. Een beetje hulp zou best welkom zijn.

    Hulpmiddelen
    Zelf heb ik altijd veel baat gevonden bij een bijbel met verklarende aantekeningen. Ikzelf heb het geluk dat ik voor deze ‘ronde’ de Groot Nieuws Bijbel van 1998 gepakt heb (daar zit nog een mooi verhaal aan vast, maar dat voert nu te ver). Dat is een heel prettige vertaling en er staan leuke kleine kaartjes in met een heleboel verhelderende notities.
    Verder heb ik al heel vaak hulp gehad van de N(ew)I(nternational)V(ersion) Study Bible. Dat is echt een bron van kennis! Hij is niet goedkoop, maar het is een investering voor je leven.
    Misschien kan iemand ons op dit forum nog zo’n soort bijbel noemen. Hoe meer, hoe liever. Of als je een behulpzame site op internet kent, laat het weten!.

    Forum
    Bovendien denken wij er in de A(fdeling)B(ijbelse)S(tudies) over om bij de start van ieder nieuw bijbelboek op dit forum een korte inleiding te geven, met een paar vragen die je helpen kunnen om zo’n boek iets meer gericht te lezen. Uit ervaring weten wij dat zoiets heel behulpzaam kan zijn.
    Maar ik denk dat we er het meest aan hebben als we op dit forum onze ervaringen uitwisselen. Dat gebeurt nu nog weinig, maar wat niet is kan komen. Heb je iets leuks ervaren, een nieuw inzicht gekregen, ben je tegen een vraag opgelopen, misschien zelfs gestrand in het droge gras van onbegrepen, onverteerbare gedeeltes, laten we dat met elkaar delen. Dan wordt het echt TOGETHER.
    En zeg nou zelf: wat is er leuker dan een mooie ervaring met anderen te delen?

    Instromen
    En, natuurlijk, eenmaal gestrand is niet voorgoed gestrand! Het is altijd mogelijk om opnieuw of voor het eerst in te stromen!

  • Heel behulpzaam bij het lezen van het boek Jozua is om de inleiding te lezen die in de NIV studiebijbel staat. Erg goed. Het was overigens Dirk die mij hierop attendeerde.

  • Aahhh, a new contributor. That's wonderful!

    I wanted to get back to a Scripture from Deuteronomy: Deuteronomy 30:11-14 Surely, this commandment that I am commanding you today is not too hard for you, nor is it too far away. (12) It is not in heaven, that you should say, "Who will go up to heaven for us, and get it for us so that we may hear it and observe it?" (13) Neither is it beyond the sea, that you should say, "Who will cross to the other side of the sea for us, and get it for us so that we may hear it and observe it?" (14) No, the word is very near to you; it is in your mouth and in your heart for you to observe.

    Made me realize that our perception of the Law often is too negative, as if it's just too hard, creates a distance between God and man, merely brings condemnation, etc. etc. The key to it is to have it in the heart… I think Israel should have kept it in their hearts. The words and commandments, ingraved on stone, should have been taken to heart… Ripped of the stone, so to speak. Not just leave it engraved on them, but drinking in the words and commandment as the words of life that they are. Looking beyond mere words and beholding their intention.

    This Scripture also contains a warning for us: if we do not treasure God's Words and heed them, the life of God will sort of melt like snow. We, too, need to hear and try to understand and enjoy God's Word. Otherwise we'll be forgetful of what He has done and is doing and loose intimacy with Him. At least, that's my conviction and understanding, even from an Old Testament Scripture like Deut. 30.

    As to the NIV Study Bible: just like Annet and Dirk, I can highly recommend it!

    What are your discoveries, questions, struggles???

  • Iets leuks bij Numeri 20:13.
    Daar is het volk aangekomen bij Kades in het Noorden van de Sinai. Zij morren maar weer ‘ns omdat er geen water is. Na overleg met JHWH slaat Mozes op de rots (dat was trouwens niet de afspraak!) en dan staat er: “Dit was het water van Meriba, waar de Israëlieten de HEER verwijten maakten en hij hun zijn heiligheid toonde”.
    Daarbij wrijf je toch wel even je ogen uit. Het water van Meriba? Daarover wordt verteld in Exodus 17:7. Daar gebeurt hetzelfde. Het volk loopt te morren, Mozes slaat op de rots en ziedaar: water. Het water van Meriba. Maar het volk is hier toch helemaal niet in Meriba? Meriba ligt in het Zuiden van de Sinai en ze zitten nu bij Kades, in het Noorden. Hoe kan dat water bij Kades dan het water van Meriba zijn? Heeft Mozes dat stiekum meegenomen? Heeft de schrijver hier zitten slapen?
    Geen van beide! Archeologen hebben ontdekt dat langs de route van het volk Israel door de woestijn van Noord naar Zuid een rotspartij liep. Op die rotspartij had zich een sponsachtige laag gevormd. Tussen de rots en die laag stroomt ook nu nog water. Dus toen Mozes in Kades op de sponslaag sloeg, kwam het water vrij en … het was hetzelfde water als in Meriba (waar hij voor het eerst op dezelfde rotspartij had geslagen)! Vandaar: “het water van Meriba”.

    In 1 Kor 10:4 maakt de apostel Paulus een aardige toepassing van dit verhaal. Hij zegt daar in beeldspraak dat die rotspartij de Christus, de messias was. Zo was de Heer Jezus ook in het Oude Testament verborgen aanwezig.

    Ik kom hier wat laat mee omdat ik het eerst voor me wilde houden. Deze site begon een beetje een vakblad te worden waar Johannes en ik als enigen regelmatig in schreven. Ik vroeg me af of dat anderen af zou schrikken en hield dus maar een poosje m’n mond.
    Maar… de geest is sterker dan het vlees en daarom zet ik het er toch maar op.