YWAM Heidebeek Network

”God is goed, maar vaak verrassend anders dan je denkt” is bij me blijven hangen van je verhaal, Fedde.
Bedankt voor wat je meegeeft aan mij, aan ons, de lezers… trouwens ook je Heidebeek ”familie”.
Gods rijke zegen toegewenst, enne..
Noflike krystdagen!
Blessings, Belinda

Nou, daar gaat ie dan, Fedde. Schrijven maar! Je hebt genoeg te bieden.
Of het daarbij blijven zal…?

Jimme ek noflike krystdagen!
Dirk

Hoi Fedde, leuk man om nu te lezen, wat je mij gisteren bij het kampvuur hebt verteld. Ik ben ook een ’fan’ van de Naardense bijbel, alleen ik heb het boek met foto’s van de Nijeveense kerken erin, en aangezien ik daar ben opgegroeid, is ’t ie dubbel speciaal voor mij.

I always enjoy hearing what’s going on in your head and heart, Fedde. Yes, write more!

Ha Fedde,
Prachtig!
Noflike krystdagen!
Johannes & Jantien

Er staat geschreven (dat Jezus gezegd heeft): “Het is zaliger te geven dan te ontvangen”. Je zou dus vermoeden dat er iets mis is met onze houding om te geven. En dat Jezus om die reden ons op het hart heeft willen drukken dat geven béter is. Uitgaande van onze, van nature zelfzuchtige houding is voor die gedachte wel iets te zeggen.
Maar het komt me voor dat er een schaduwkant aan dit vers kan zitten. Als je zó met deze notie bent opgevoed, kan ze als een doctrine tegen je gaan werken. Stiekem is de gedachte gaan meeliften dat ontvangen niet goed, misschien zelfs slecht is. Dus zorg je ervoor dat, zodra dat maar even kan, je werkt en betaalt voor wat je graag wilt hebben. En als dat even niet kan, dan ontzeg je het jezelf.
Afgelopen woensdag hielden we op Heidebeek voor de ontelbaarste keer de morgen onder de naam Gifts to the Lord. ’s Avonds volgt dan meestal nog een liefdemaal of een alternatief daarvoor en vervolgens houden we ons kerstreces.
Tijdens Gifts to the Lord geven mensen in overdrachtelijke zin een cadeau aan de Heer. Ze geven daarmee uiting aan bijvoorbeeld hun dankbaarheid, aan een gelofte die ze doen, aan een proces van verandering waarin ze zitten, of gewoon aan een gedachte die iets van hun geloof(sbeleving) onthult. Vaak zijn het betekenisvolle momenten, waarin mensen zich van hun kwetsbare kant laten zien.
Toch heb ikzelf niet zoveel met die dagen. Ik heb het idee dat ik iets moet bedenken om ook een optredentje te doen, teneinde een bijdrage te leveren aan het goede kerstgevoel van de gemeenschap. Mooi niet, dus.
Bovendien was ons dit jaar gevraagd iets van waarde van jezelf weg te geven als cadeau voor een ander. Wat heb ik nou van waarde om weg te geven? [“Een boek.”] Ik heb van alles, maar hecht weinig waarde aan dingen. [“Een boek, misschien?”]
(Pas geleden verzilverde ik nog een paar oude boekenbonnen bij de Bruna in Elburg. Graag wil ik nog eens de Naardense Bijbel hebben, maar daar moest nog bijgelegd worden en bovendien had ik net de Herziene Statenvertaling gekocht. Dan had ik alweer een nieuwe – en nog amper uit de vorige gelezen. Dus nog maar even wachten.)
Ernstig uitgedaagd tijdens een gesprekje in onze Coffee Corner heb ik toch een cadeau weggegeven. [Een boek!] Dus behoorde ik tot degenen die tijdens Gifts to the Lord ook een cadeau(tje) mochten uítzoeken. Ik wilde dat helemaal niet. Geven gaat nog, maar krijgen… Mijn ‘uitdaagster’ nam me echter resoluut mee naar de uitstalling. En wees me op een exemplaar van… de Naardense Bijbel.
Daar sta je dan. Kan ik dit wel aannemen? Dit is groter, waardevoller dan wat ik heb weggeven. Een zekere beschaamdheid. Nee, ik laat het liggen. Iemand anders heeft er vast veel meer aan… Ogen die een beroep op je doen, je trots te laten varen. Ik steek ‘m onder m’n colbert en breng ‘m snel naar huis.
Plotseling dringt het tot me door dat misschien wel Iemand tot mij wil doordringen. M’n vrouw en ik zijn dit jaar begonnen met fulltime werk op het gebied van huwelijk en gezin. We doen onze projecten, maar het dagelijkse werk voelt aan als stroperige arbeid. Er moet iets veranderen. Ik moet meer doen met wat mij is toevertrouwd. Ik moet waarschijnlijk schrijven, een boodschapper zijn en het Woord moet daarin doorklinken. Ik moet niet op m’n kantoor zitten leeg te bloeden. God is goed, maar vaak verrassend anders dan je denkt. Hij brengt de boel altijd weer op gang, houdt het leven erin, begint te donderjagen waar de boel dood dreigt te bloeden. Hij geeft je een mooi cadeau (je mag het aannemen) en herinnert je eraan dat het over een andere boeg moet. Er moet leven in de brouwerij komen.
Wie die Bijbel ook heeft gegeven, hij/zij kan er zeker van zijn dat God de hand erin had.